تمام انسان‌های موحد و یکتاپرست، می‌خواهند که مورد محبت خداوند باشند؛ اما محبت، بدون سبب نیست و در مورد خداوند متعال هم باید ببینیم که چه چیزی سبب محبت او نسبت به انسان‌ها می‌شود؟ عوامل زیادی می‌توانند وسیله‌ی محبت خداوند نسبت به بندگان شوند که بعضی از این اسباب، در قرآن کریم بیان شده‌اند، عواملی مانند: نیکوکاری[1]، توبه[2]، پاکیزگی[3]، تقوا[4]، صبر[5]، توکل بر خداوند[6]، عدالت[7] و ...




طبقه بندی: سایر مباحث خداشناسی،  افعال الهی، 
برچسب ها: محبت خداوند، پیروی از پیامبر اکرم، دوست داشتن خداوند، محبت خداوند به بندگان،
مطالب مرتبط: گروه اینترنتی رهروان ولایت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ جمعه 24 بهمن 1393 توسط : عبدالله جوانمرد
روش خدا در برخود با کسانی که در این دنیا فقط اعمال نیک انجام داده اند اینکه آنها را بهشت منتقل می کند و کسانی را که فقط گناه انجام داده اند به جهنم می برد اما روش خدا با کسانی که اعمال نیک و عبادت انجام می دهند ولی گناه و اعمال بد هم انجام می دهند چگونه است؟آیا اعمال نیک ،اعمال بد آنها را از بین می برد یا بر عکس یا به اندازه کار بد ،کارهای خوب او از بین می رود؟
علامه طباطبایی می فرماید: روش خداوند در كیفر و پاداش، از روش عاقلان در جامعه انسانى جدا نیست. عاقلان در مجازات‌ها و پاداش‌ها و نیز در تحسین و تقبیح افراد، اعمال خیر و شرّ را جداگانه محاسبه مى‌كنند;[1] و همچنین از آیات و روایات استفاده می شود که انسان نتیجه اعمال خوب و بد خود را جدا گانه می بیند هم چنان که خدا می فرماید:«براى آدمى جز آنچه به سعى و عمل خود انجام داده (ثواب و جزایى) نخواهد بود»[2]
بنابراین، ممكن است انسان براثر اعمال نیک مستحق ثواب باشد و در عین حال براثر انجام گناه مستحق مجازات باشد در این صورت اگر عفو الهى یا شفاعتِ شفاعت کنندگان شامل وى نشود، ابتدا به‌سبب گناهانش كیفر مى‌بیند; سپس ثواب ایمانش به او داده خواهد شد.[3]
از طرفی هم برخی از آیات و روایات بیان می کنند که برخی گناهان ، اعمال نیک ما را از بین می بردو به اصطلاح اعمال نیک حبط و نابود می شود مانند اینکه یک رعد و برق در یک چشم به هم زدن تمام یک مزرعه را بسوزاند و از بین ببرد چنانکه قرآن می فرماید:« ای کسانی که ایمان آوردید خدا و فرستاده او را فرمان برید و عملهای خویش را باطل نکنید»[4] و همچنین برخی از اعمال نیک ما،گناهان ما را از بین می برند چنانکه خدا می فرماید:«إِنَّ الحَْسَنَاتِ یُذْهِبنْ‏َ السَّیَِّاتِ؛خوبیها بدیها را از میان می ‏برد»[5]
آنچه که این آیات و روایات بیان می کنند عمومیت ندارد یعنی اینطور نیست که هر عمل خوبی ،تمام اعمال بد را ازبین ببرد یا بر عکس [6] بلکه تنها برخی از گناهان هستند که باعث از بین رفتن تمام اعمال خوب می شوند مانند اینکه کسی در پایان عمرش کافر شود یا مرتد شود و همچنین برخی از اعمال خوب هستند که تمام اعمال بد انسان را از بین می برند مانند اینکه کسی کافر بوده و در آخر عمر با ایمان از دنیا برود و یا اینکه کسی واقعا توبه کند و این مسئله نیز یکی ازسنت های لا یتغیر خداوند می باشند.



پاورقی


طبقه بندی: افعال الهی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 21 اسفند 1391 توسط : حامد ملکی

یکی از سوالاتی
که در بحث قدرت الهی مطرح می شود این سوال است که درست است خدا کار نیک انجام می دهد ولی آیا کار قبیح و زشت هم انجام میدهد ؟ (مثل اینکه خدا به شخص مومن وعده داده او را به بهشت می برد حال در روز قیامت او را به جهنم بفرستد در این صورت صفت راستگویی خدا زیر سوال می رود که امری قبیح است.)
قبل از هر چیز باید بگوییم که با توجه به آیات و روایات می توان گفت که خدا قادر بر هر چیز ممکن می باشد چنانکه خداوند می فرماید: «وَ اللَّهُ عَلى‏ كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ ؛ و خداوند بر هر چیزى تواناست!»(1)و از جمله امور ممکن کارهای قبیح است .پس خدا برانجام کارهای قبیح قدرت دارد.حالا سوال در این هست که آیا خدا کار قبیح انجام می دهد یا نه ؟
جواب این هست که هر چند خدا می تواند کار قبیح انجام دهد اما این دلیل بر انجام دادن آن نیست چون اولا با حکمت خداوند منافات دارد چون حکمت خدا به این تعلق گرفته که تمام کارهای خدا خیر و نیکو و حسن باشد(2)و ثانیا انجام کار قبیح از خدا محال است چون اگر خدا کار قبیح انجام دهد حالات زیر لازم می آید:
یا علم به زشتی آن فعل قبیح ندارد که در این صورت خدا جاهل خواهد بود و حال اینکه خدا عالم به هر چیزی است چنانکه خدا می فرماید:«كلیدهاى غیب، تنها نزد اوست. جز او [كسى‏] آن را نمی داند، و آنچه در خشكى و دریاست می ‏داند، و هیچ برگى فرو نمی ‏افتد مگر [اینكه‏] آن را می ‏داند، و هیچ دانه‏ اى در تاریكی هاى زمین، و هیچ تر و خشكى نیست مگر اینكه در كتابى روشن [ثبت‏] است. (3).
و یا علم به قبح آن کار دارد ولی قدرت بر ترک آن کار زشت ندارد که این مستلزم عجز خداست که در حق خدا محال است.
ویا به انجام آن فعل قبیح محتاج است و در عین حال می تواند آنرا انجام ندهد و حال اینکه کداوند از هر چیزی بی نیاز است چنانکه خدا می فرماید :«وَ اللَّهُ غَنِیٌّ حَمید»(4)
و یا به آن کار قبیح محتاج نیست و به صورت بیهوده آن را انجام می دهد و حال اینکه خدا در افعالش دارای هدف یا اهدافی است.(5)
پس خدا با وجود اینکه قادر بر انجام کار قبیح است ولی کار قبیح انجام نمی دهد و همواره کار خیر و نیک از او سر می زند و اساسا در دستگاه خداوند هیچ کار قبیحی وجود ندارد.

پاورقی


طبقه بندی: افعال الهی،  عدل الهی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 7 اسفند 1391 توسط : حامد ملکی
 چرا خدا با اینكه ما رو می‌شناسه،‌
باز به ما لطف می‌كنه؟   


بر اساس شواهد زیادی از قرآن و روایات، خدا بندگانش رو دوست داره و می‌فرماید: "انّ الله لذو فضل علی الناس ولكنّ اكثر الناس لا یشكرون؛ همانا خداوند صاحب لطف و فضل بر مردم است، ولی اكثر مردم سپاس نمی‌گذارند".(بقره ، 243)

علامه طباطبایی می‌فرماید: خداوند به جهت حُبّ ذاتش، مخلوقات خویش را دوست می‌دارد(المیزان، ج 1، ص 411)؛ چون خدا تمام مخلوقات و از جمله انسان رو آفریده ،اونا رو دوست داره. بر این اساس چون خداوند بندگانش را دوست داره، تقصیرات اونا رو نادیده می‌گیره و توبه بندگانش رو می‌پذیره و عیبشون رو مخفی می‌كنه.

وای از روزی که لطف الهی شامل حال بنده نشه،‌ اون وقت عذاب بر رحمت خدا سبقت می‌گیره، در حالی كه رحمت خدا بر غضبش پیشی داره. در دعاهای معصومین(ع) می‌خونیم: "یا من سبقت رحمتهُ غضبه؛ ای آن كه رحمت او بر غضبش پیشی گرفته است".
قرآن مجید در چند مورد بر این نكته تأكید كرده، مثلاً می‌فرماید: "اگر فضل و رحمت خدا در دنیا و آخرت شامل حال شما نبود، به خاطر این كاری كه در آن وارد شدید، عذاب عظیمی دامانتان را می‌گرفت".(نور ،14)

در جای دیگر می‌فرماید:
"اگر فضل و رحمت الهی به سراغ شما نمی‌آمد، احدی از شما هرگز پاك نمی‌شد، ولی خداوند هر كه را بخواهد پاك می‌كند و خدا شنوا و داناست".(نور ،21)

خداوند تا هنگامی كه ذره‌ای از ایمان و پاكی و صداقت در وجودمان باشه، ما را از لطف و رحمت خود دور نمی‌کنه و تا آخرین قدم ما رو مورد لطف و عنایت خود قرار می‌ده، در عین حال حتی به كافران و بدكاران و ظالمان نیز مهلت می‌ده. اما مهلتش برای بدكاران، نه به جهت لطفه، بلكه بر بدی و گناه اونا افزوده می‌شه تا در آخرت به عذاب دردناكی گرفتار بشند. در این بین، صحنة زندگی، آزمایشی برای تمام انسان‌های نیك و بد خواهد بود.




طبقه بندی: افعال الهی، 
برچسب ها: خدا، بندگان، دوست، تقصیرات، نادیده، توبه بندگان، می‌پذیرد، عیب، مخفی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 28 بهمن 1391 توسط : محمد علی رضایی

        
امتحانات الهی یک سنت غیر قابل تغییره، و هیچ کس هم استثنا نشده؛ حتی خداوند متعال پیامبراشو بیشتر از همه مورد امتحان قرار داده. قرآن در سوره عکبوت می فرماید: «آیا مردم گمان كردند به حال خود رها می شوند و آزمایش نخواهند شد؟! ما كسانى را كه پیش از آنان بوده اند را نیز آزمودیم (و اینها را نیز امتحان خواهیم کرد) باید علم خدا در مورد كسانى كه راست می گویند و كسانى كه دروغ می گویند تحقق یابد».

لذا امتحان الهی قطعیه، همین که بگیم ما خدا و رسول رو قبول داریم اسلام صدق می کنه، اما ایمان صدق نمی کنه؛ ایمان به عمل هم نیاز داره و این که در برابر امتحانات الهی باید سر بلند بیرون بیایم؛ در اون صورته که ایمان حقیقی در جانمون رسوخ کرده. باز قرآن در این رابطه در سوره بقره آیه 155 می فرماید: «قطعا همه شما را با چیزى از ترس، گرسنگى، زیان مالى و جانى، و كمبود میوه ‏ها آزمایش می كنیم و بشارت ده به استقامت كنندگان!».
لذا گاهی امتحان به صورت بلاهایی است که در جان و مال و سرمایمون وارد میشه، گاهی هم زمینه گناه برامون فراهم میشه مثلا زمینه دزدی و شهوت رانی و... در تموم این امتحانات باید سعی کنیم صبر کنیم و موفق بشیم و بندگی خداوند متعال رو انجام بدیم. این سنت حتی درباره پیامبران الهی جاری است، مثال معروف اون حضرت ایوب(ع) است که مبتلا به انواع بلاها شد، حضرت ابراهیم (ع) ماموریت پیدا کرد تنها فرزند خودش که در دوران پیری به او عطا شده بود را قربونی کنه.
حضرت امیر المومنین(ع) هم در این باره می فرماید: «سوگند به كسى كه پیامبر (ص) را به حق مبعوث كرده به شدت مورد آزمایش قرار می گیرید، و غربال می شوید، و همانند محتویات یك دیگ به هنگام جوشش، زیر و رو خواهید شد، آن چنان كه بالاى شما پائین و پائین بالا قرار خواهد گرفت».( نهج البلاغه خطبه 16) امام صادق (ع) نیز در این باره می فرماید: «معنای این فتنه در آیه، آزمایش است در مال و جان هایتان».( المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏16، ص: 110)
در نتیجه: از امتحان و آزمایش الهی گریزی نیست و باید تلاش کرد، در اونا پیروز بشیم و سربلند از اونا بیرون بیایم.
اگه می پرسین فلسفه این آزمایش ها چیه و چرا با اینکه خدا می دونه ما چیکار می کنیم باز ما رو امتحان می کنه به این دو لینک برین که دوستان عزیزم جوابشو دادن:




طبقه بندی: افعال الهی، 
برچسب ها: امتحان الهی، صبر کردن، بلا، مصیبت، اجر و مزد، ایمان حقیقی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 26 بهمن 1391 توسط : محمد فرضی پوریان
خدا انسان را مختار خلق کرده است و راه خوب و بد را از طریق کتب آسمانی و انبیاء (ع) به انسان نشان داده است و این انسان است که راه خوب وبد را انتخاب می کند و در این راه امتحان می شود و این امتحان از طریق جریان سنت امداد صورت می گیرد چنانکه خدا می فرماید «مَّن كاَنَ یُرِیدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِیهَا مَا نَشَاءُ لِمَن نُّرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلَئهَا مَذْمُومًا مَّدْحُورًا*وَ مَنْ أَرَادَ الاَْخِرَةَوَ سَعَى‏ لهََا سَعْیَهَا وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئكَ كَانَ سَعْیُهُم مَّشْكُورًا*كلاًُّ نُّمِدُّ هَؤُلَاءِ وَ هَؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ  وَ مَا كاَنَ عَطَاءُ رَبِّكَ محَْظُورً ؛ هر كه دنیاى نقد و زودگذر را بخواهد ما هم برایش در آن عجله می ‏كنیم. البته براى هر كه بخواهیم و هر قدر كه بخواهیم، آن گاه جهنم را برایش معین می ‏كنیم كه ملامت زده و رانده شده در آن شود * و هر كه آخرت را بخواهد و كوشش خود را همه براى رسیدن به آن قرار دهد آنان سعیشان قبول شده و صاحب اجر خواهند بود * هر یك را از عطاء پروردگارت مدد می ‏كنیم، اینها را و آنها را، و از عطاء پروردگار تو جلوگیرى نمی ‏شود »(1)

 به این صورت که کسانی که خواهان دنیا هستند و تمام سعی و تلاش خود را در این راه صرف می کنند خدا تمامی امکانات و شرایط را در اختیار آنها قرار می دهد و حتی راه رسیدن به دنیا را برای آنها آسان می کند البته با د
و شرط : اول اینکه هر چه را خدا بخواهد به او می دهد نه هر چیزی را و دوم اینکه به هر کس بخواهد می دهد( نه هرکسی) و از این طریق حجت تمام می شود و با دادن دنیا به چنین انسانهایی دیگر جایی برای طلب حق در آخرت برای آنها باقی نمی ماند و همچنین کسانی را که خواهان آخرت هستند ودر این راه سعی و تلاش می کنند و دنیا را به فرموده پیامبر اکرم(ص) مزرعه ی آخرت می دانند، خدا تمامی آنها را بدون استثناء پاداش می دهد و راه رسیدن به بهشت را برای آنها آسان می کند و تمامی امکانات و شرایط را برای رسیدن به هدفشان هموار می کند و اگر کسی در این راستا موفق باشد و از این امداد استفاده کند مشمول امداد خاص الهی خواهد شد .(2)

به واسطه همین سنت هست که می بینیم برخی انسانها یا جوامع بی ایمان که تمام هدفشان  دنیا و تامین نیاز های دنیوی است در این زمینه تلاش و تفکر می کنند و (به عنوان مثال)در این راه جرقه هایی به ذهنشان می زند و به ظاهر باعث رشد دنیایی آنها می شود(3)و همچنین انسانی که هدفش آخرت است در صورت استفاده صحیح ازاین امداد ها و داشتن تقوا و صبر و استقامت و مجاهدت در راه خدا امدادهای ویژه ای  شامل حال آنها می شود (4)واین امداد ها  در سختیها و مشکلات فردى و اجتماعى به یارى مؤمنان می آید.همچنین این امدادها در تعالى روحى و معنوى انسانها نیز بسیار مؤثرند و خداوند، براى‏ اینکه مؤمنان به درجات بالاترى از ایمان دست یابند، آنان را به وسیله برخى از امدادهاى‏ ویژه، یارى می کند.



پاورقی


طبقه بندی: افعال الهی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 24 بهمن 1391 توسط : حامد ملکی

محسن پرسیده:میشه پیامبر و ائمه اطهار (ع) رو به اذن و اراده خدا ، خالق و رازق و همه كارجهان خلقت دونست؟ آیا می‌تونیم ولایت تكوینی به این معنای گسترده رو برای ائمه معتقد باشیم؟




هرچند ثبوت این معنا از ولایت برای پیامبر و ائمه(ع) هیچ اشكال عقلی نداره، ولی ائمه اطهار از این كه كسی رسول اكرم(ص)و یا ائمه(ع) را به عنوان خالق و رازق جهان بدوند،‌شدیداً نهی كرده‌اند.

به امام صادق(ع) گفته شد: یكی از راویان می‌گوید:شما رزق بندگان را اندازه می‌گیرید (یعنی رازق مردم هستید) حضرت فرمود‌: خدا او را از رحمت خود دور كند.(1)

در روایت دیگر امام هشتم فرمود: "خداوند امر دین را به رسول اكرم واگذار كرده است، هم چنان كه در قرآن می‌فرماید: "آن چه پیامبر دستور دهد، بگیرید و هر چه نهی كند، واگذارید"(2) ولی خالقیت و رازقیت را به او واگذار نكرده است"(3)

از مجموع این روایات استفاده می شه كه حق نداریم رسول اكرم و ائمه علیهم السلام را خالق و رازق و همه كارجهان بدونیم.

علامه مجلسی بر این باوره كه: گر چه امكان عقلی ندارد كه رسول خدا وائمه اطهاربه اذن خدا، خالق و رازق و همه كارجهان باشند، ولی علاوه بر این كه بر اثبات آن دلیل معتبری از ائمه(ع) نرسیده است، خود ائمه هدی علیهم‌السلام در روایات بسیار ما را از این كه آنان را خالق و رازق بخوانیم نهی كرده اند، اما اگر كسی عقیده داشته باشد كه آنان به اذن خدا خالق و رازق هستند، نمی‌توانیم او را مشرك (معتقد به مبدأ) بدانیم، بلكه باید بگوییم عقیده‌‌ی شما دلیل ندارد و از این جهت قابل قبول نیست، نه از جهت این كه شرك باشد، زیرا شرك آن است كه كسی را در مقابل خدا مستقلاً مصدر كاری بدانیم، نه این كه برای او به اذن و اراده خدا قدرتی قائل باشیم.

روایاتی كه این گونه افراد را به عنوان مشرك معرفی می‌كنه، حتماً درباره افرادی صادقه كه ائمه رو مستقلاً خالق و رازق می دونند. اما اگه منظور كسانی كه ائمه را واسطه فیض می ‌دونند، این باشه كه بگویند: خلقت جهان به خاطر ائمه(ع) بوده و همه به وجود آن‌ها موجود شده‌اند، نه این كه خود آن ها خالق و رازق باشند و ولایت تكوینی را هم این طور معنا كنند، این عقیده مطابق آیات و روایات است و هیچ  اشكالی نداره.

بنابر این رسول اكرم و ائمه دارای ولایت تشریعی و ولایت تكوینی هستند، ولی نمی توانیم آنان را خالق و رازق و همه كارجهان آفرینش بدانیم، زیرا ائمه اطهار فرموده اند: ما را با این عناوین نخوانید. بر ما لازم است كه از آن‌ها پیروی كنیم و خدا را خالق و رازق و همه كاره جهان بدانیم و آنان را مخلوق و بنده خاص خدا بنامیم.(4)

منابع


طبقه بندی: شرک،  افعال الهی، 
برچسب ها: اعتقاد، رازقیت، خالقیت، اذن، ائمه، شرک، واگذار،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 بهمن 1391 توسط : محمد علی رضایی
  • تعداد کل صفحات : 3  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic